Oddech i endometrioza, dlaczego o tym mówię?
Dlaczego dla nas, endodziewczyn, oddech jest tak istotny?💨🌬
 
Myślę, że oddech, a dokładniej edukacja o prawidłowym oddychaniu i ćwiczenia oddechowe są ważne dla każdej osoby. Żyjąc w przewlekłym stresie, spłycamy nasz oddech. Oddychamy płytko, krótko, najczęściej ustami.
 
Głównym mięśniem oddechowym jest przepona. Jednak, gdy zaczynamy oddychać płytko, czyli górną częścią klatki piersiowej, do procesu oddychania włączają się inne mięśnie oddechowe, a przepona ma wówczas trochę mniej pracy, robi się mniej elastyczna…
W następstwie przepona robi się twarda i spięta.
Nasze mięśnie i narządy są mniej dotlenione.
Nieprawidłowe funkcjonowanie przepony oddziałowuje także na mięśnie dna miednicy.
 
🎗 Ból, stres, napady paniki i lęku, które towarzyszą większości endodziewczyn, powoduje, że mamy problemy z efektywnym i prawidłowym oddychaniem.
 
💨 Oddychanie torem przeponowym pozwoli Ci wyeliminować/zmniejszyć nadmierne napięcie emocjonalne i mięśniowe, ale także poprawi ruchomość klatki piersiowej, która często jest „zamknięta” u kobiet z endometriozą (przez ból, wstyd, lęk).
Dla nas lepsze dotlenienie jest kluczowe ze względu na bóle, stany zapalne i spięte mięśnie.

Oddech, endometrioza: ćwiczenie dla Ciebie na dziś i na każdy dzień 

wyświetlaj zawsze po wyszukiwaniu słów: "oddech endometrioza", "oddychanie przeponą" , "oddychanie endometrioza"

  1. Usiądź wygodnie (w siadzie klęcznym, lub „po turecku” – możesz podłożyć poduszkę pod pośladki, aby plecy się nie zapadały). Jedną rękę umieść między piersią a obojczykiem, na klatce piersiowej. Drugą na dolnych żebrach. Oddychaj tak jak zawsze. Pod którą ręką czujesz ruch i oddech? Czujesz jak żebra się lekko rozszerzają, czy może czujesz oddech tylko pod ręką na klatce piersiowej? Oddychasz nosem czy ustami?
  2. Jeśli oddychasz płytko i krótko, to będziesz czuła oddech tylko pod ręką na klatce piersiowej. To charakterystyczne dla osób żyjących w przewlekłym stresie.
  3. Ułóż więc obie dłonie na dolnych żebrach (patrz zdjęcie). Staraj się wziąć wdech do tego miejsca – tak abyś pod dłońmi poczuła jak dolne żebra rozszerzają się na boki (dolne żebra – nie brzuch). Pogłębisz swój oddech, uspokoisz się, zrelaksujesz i rozluźnisz napiętą przeponę.
  4. Wykonuj kilka powtórzeń, codziennie. Próbuj oddychać nosem.
Zastanawiam się, co zrobić, aby ten wpis sprawił, że zainteresujesz się swoim oddechem. Wiem, że przyjmowanie informacji to jedno, a wdrożenie ich to drugie. Już 7 lat temu, na zajęciach z emisji głosu, dowiedziałam się o oddychaniu przeponą i o tym, że mi to nienajlepiej wychodzi. Ile czasu mi zajęło, aby cokolwiek z tym zrobić? No właśnie…🙄
Chyba kopem była dopiero endo (niestety), która w dużej mierze otworzyła mnie na wdrażanie, a nie tylko przyjmowanie informacji. Chyba wciąż się otwieram, we własnym tempie. A jak będzie u Ciebie? 🙂